🔭 ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ
ATLAS OBSERVATORY
πηγή :
Wikipedia
Στην Αστρονομία , τόσο για την παρατήρηση όσο και για την Αστροφωτογράφιση , οι Αστρονόμοι έχουν στην διάθεσή τους χιλιάδες καταλόγους είτε σε έντυπη μορφή είτε σε ηλεκτρονική , μέσω των προγραμμάτων Πλανηταρίου , όπου αρκετοί κατάλογοι είναι ενσωματωμένοι για να εντοπίζουν τα ουράνια αντικείμενα. Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποιους καταλόγους που είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο κοινό. Μπορείτε να τους κατεβάσετε σε μορφή Excel (xlsx).
Αυτοί οι κατάλογοι δημιουργήθηκαν από έτοιμους πίνακες στο διαδίκτυο με την βοήθεια της ΑΙ.
Σύνοψη Επιπέδων Δυσκολίας των Καταλόγων
⭐ Αρχάριο (Εύκολο) |
🌟 Μεσαίο (Μέτριο) |
🔥 Προχωρημένο (Δύσκολο) |
🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο) |
🧠 Ερευνητικό (Επιστημονικό)
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ MESSIER
Όνομα: Messier Catalog (Μ)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 110 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1774
Δημιουργός: Charles Messier - Γάλλος Αστρονόμος (1730-1817)
Περιεχόμενο: Γαλαξίες-Αστρικά Σμήνη και Νεφελώματα
Περιγραφή:
Ο Κατάλογος Μεσιέ (Messier Catalogue) είναι ο πιο διάσημος και ιστορικός αστρονομικός κατάλογος για ερασιτέχνες αστρονόμους. Περιλαμβάνει 110 αντικείμενα του βαθέος ουρανού (deep-sky objects), όπως νεφελώματα, αστρικά σμήνη και γαλαξίες, τα οποία είναι ορατά κυρίως από το βόρειο ημισφαίριο.Δημιουργήθηκε από τον Γάλλο αστρονόμο Σαρλ Μεσιέ (Charles Messier) και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1774. Ο Μεσιέ ήταν κυνηγός κομητών. Καθώς σάρωνε τον ουρανό με το τηλεσκόπιό του, συχνά έβρισκε θολά, σταθερά αντικείμενα που έμοιαζαν με κομήτες αλλά δεν ήταν. Για να μην χάνει χρόνο ξανακοιτάζοντάς τα, αποφάσισε να καταγράψει αυτά τα «ενοχλητικά» αντικείμενα σε μια λίστα.
Έτσι, ο κατάλογος δημιουργήθηκε αρχικά ως μια λίστα με αντικείμενα που έπρεπε να αποφεύγονται!.
Τα αντικείμενα συμβολίζονται με το γράμμα M ακολουθούμενο από έναν αριθμό από το 1 έως το 110 (π.χ. M31) και περιλαμβάνουν:
• Γαλαξίες: Όπως ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (M31) και ο Γαλαξίας της Δίνης (M51).
• Ανοιχτά Σμήνη: Όπως οι Πλειάδες (M45) και η Κυψέλη (M44).
• Σφαιρωτά Σμήνη: Όπως το Μέγα Σμήνος του Ηρακλέους (M13).
• Νεφελώματα Εκπομπής/Ανάκλασης: Όπως το Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνα (M42).
• Πλανητικά Νεφελώματα: Όπως το Νεφέλωμα του Δακτυλίου (M57) και το Νεφέλωμα Αλτήρας (M27).
• Υπολείμματα Υπερκαινοφανών: Το Νεφέλωμα του Καρκίνου (M1), το οποίο είναι το πρώτο αντικείμενο του καταλόγου.
Σήμερα, τα αντικείμενα Μεσιέ είναι τα πιο δημοφιλή για τους ερασιτέχνες αστρονόμους επειδή είναι τα πιο λαμπρά και εντυπωσιακά αντικείμενα που μπορεί να δει κανείς με μικρά ή μεσαία τηλεσκόπια (και μερικά ακόμη και με γυμνό μάτι).
Έτσι, ο κατάλογος δημιουργήθηκε αρχικά ως μια λίστα με αντικείμενα που έπρεπε να αποφεύγονται!.
Τα αντικείμενα συμβολίζονται με το γράμμα M ακολουθούμενο από έναν αριθμό από το 1 έως το 110 (π.χ. M31) και περιλαμβάνουν:
• Γαλαξίες: Όπως ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (M31) και ο Γαλαξίας της Δίνης (M51).
• Ανοιχτά Σμήνη: Όπως οι Πλειάδες (M45) και η Κυψέλη (M44).
• Σφαιρωτά Σμήνη: Όπως το Μέγα Σμήνος του Ηρακλέους (M13).
• Νεφελώματα Εκπομπής/Ανάκλασης: Όπως το Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνα (M42).
• Πλανητικά Νεφελώματα: Όπως το Νεφέλωμα του Δακτυλίου (M57) και το Νεφέλωμα Αλτήρας (M27).
• Υπολείμματα Υπερκαινοφανών: Το Νεφέλωμα του Καρκίνου (M1), το οποίο είναι το πρώτο αντικείμενο του καταλόγου.
Σήμερα, τα αντικείμενα Μεσιέ είναι τα πιο δημοφιλή για τους ερασιτέχνες αστρονόμους επειδή είναι τα πιο λαμπρά και εντυπωσιακά αντικείμενα που μπορεί να δει κανείς με μικρά ή μεσαία τηλεσκόπια (και μερικά ακόμη και με γυμνό μάτι).
Επίπεδο Δυσκολίας: 🌟Μεσαίο (Μέτριο) και 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά):O Charles Messier • (Κέντρο): Φωτογραφικός Κατάλογος • (Δεξιά):Γνωστά Αντικείμενα Messier
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ SHARPLESS
Όνομα: Sharpless Catalog (SH2)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 313 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1953
Δημιουργός: Stewart Sharpless - Αμερικάνος Αστρονόμος (1926-2013)
Περιεχόμενο: Περιοχές υδρογόνου (ΗΙΙ) - Νεφελώματα εκπομπής
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Sharpless (συμβολίζεται ως Sh2) είναι ένας αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει 313 περιοχές H II (νεφελώματα εκπομπής), οι οποίες βρίσκονται κυρίως στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Stewart Sharpless.Τα αντικείμενα αυτά αποτελούνται από τεράστια νέφη ιονισμένου υδρογόνου που λάμπουν εξαιτίας της ακτινοβολίας κοντινών, θερμών αστέρων, και αποτελούν περιοχές έντονης γέννησης νέων άστρων.Ιστορικό και ΕκδόσειςΗ πρώτη έκδοση (1953): Περιλάμβανε 142 αντικείμενα (γνωστά ως Sh1).Η δεύτερη και τελική έκδοση (1959): Ο Sharpless χρησιμοποίησε φωτογραφίες από τη διάσημη ουράνια χαρτογράφηση Palomar Sky Survey για να επεκτείνει τον κατάλογο στα 312 αντικείμενα (αν και στην πράξη αναφέρονται 313 λόγω μεταγενέστερων προσθηκών/διορθώσεων).
Πολλά από τα πιο εντυπωσιακά νεφελώματα που φωτογραφίζουν οι ερασιτέχνες αστρονόμοι ανήκουν σε αυτόν τον κατάλογο, καθώς περιλαμβάνει μερικά από τα πιο όμορφα νεφελώματα του Γαλαξία μας:
• Sh2-49 (Νεφέλωμα του Αετού / Eagle Nebula): Φιλοξενεί τις διάσημες δομές που είναι γνωστές ως «Πυλώνες της Δημιουργίας»
• Sh2-275 (Νεφέλωμα Ροζέτα / Rosette Nebula): Ένα τεράστιο και πανέμορφο νεφέλωμα σε σχήμα τριαντάφυλλου στον αστερισμό του Μονόκερου.
• Sh2-220 (Νεφέλωμα της Καλιφόρνια / California Nebula): Ένα μακρόστενο νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Περσέα που μοιάζει με το σχήμα της ομώνυμης αμερικανικής πολιτείας.
• Sh2-101 (Νεφέλωμα της Τουλίπας / Tulip Nebula): Ένα χαρακτηριστικό νεφέλωμα στον αστερισμό του Κύκνου.
• Sh2-8 (Νεφέλωμα Πατημασιά της Γάτας / Cat's Paw Nebula): Ένα έντονο σύμπλεγμα σχηματισμού αστέρων.
Τα αντικείμενα Sharpless είναι εξαιρετικά δημοφιλή στην αστροφωτογράφιση στενού φάσματος (narrowband astrophotography), καθώς εκπέμπουν έντονα στο μήκος κύματος του υδρογόνου-άλφα (H-alpha). Για οπτική παρατήρηση με τηλεσκόπιο, τα περισσότερα είναι αρκετά αμυδρά και απαιτούν σκοτεινό ουρανό και τη χρήση ειδικών φίλτρων (όπως φίλτρα UHC ή OIII).
Η πρώτη έκδοση (1953): Περιλάμβανε 142 αντικείμενα (γνωστά ως Sh1).Η δεύτερη και τελική έκδοση (1959): Ο Sharpless χρησιμοποίησε φωτογραφίες από τη διάσημη ουράνια χαρτογράφηση Palomar Sky Survey για να επεκτείνει τον κατάλογο στα 312 αντικείμενα (αν και στην πράξη αναφέρονται 313 λόγω μεταγενέστερων προσθηκών/διορθώσεων). Ο κατάλογος σχεδιάστηκε για να είναι πλήρης για όλο τον ουρανό βόρεια της απόκλισης −27° (για το νότιο ημισφαίριο δημιουργήθηκε αργότερα ο παρόμοιος κατάλογος RCW).
Πολλά από τα πιο εντυπωσιακά νεφελώματα που φωτογραφίζουν οι ερασιτέχνες αστρονόμοι ανήκουν σε αυτόν τον κατάλογο, καθώς περιλαμβάνει μερικά από τα πιο όμορφα νεφελώματα του Γαλαξία μας:
• Sh2-49 (Νεφέλωμα του Αετού / Eagle Nebula): Φιλοξενεί τις διάσημες δομές που είναι γνωστές ως «Πυλώνες της Δημιουργίας»
• Sh2-275 (Νεφέλωμα Ροζέτα / Rosette Nebula): Ένα τεράστιο και πανέμορφο νεφέλωμα σε σχήμα τριαντάφυλλου στον αστερισμό του Μονόκερου.
• Sh2-220 (Νεφέλωμα της Καλιφόρνια / California Nebula): Ένα μακρόστενο νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Περσέα που μοιάζει με το σχήμα της ομώνυμης αμερικανικής πολιτείας.
• Sh2-101 (Νεφέλωμα της Τουλίπας / Tulip Nebula): Ένα χαρακτηριστικό νεφέλωμα στον αστερισμό του Κύκνου.
• Sh2-8 (Νεφέλωμα Πατημασιά της Γάτας / Cat's Paw Nebula): Ένα έντονο σύμπλεγμα σχηματισμού αστέρων.
Τα αντικείμενα Sharpless είναι εξαιρετικά δημοφιλή στην αστροφωτογράφιση στενού φάσματος (narrowband astrophotography), καθώς εκπέμπουν έντονα στο μήκος κύματος του υδρογόνου-άλφα (H-alpha). Για οπτική παρατήρηση με τηλεσκόπιο, τα περισσότερα είναι αρκετά αμυδρά και απαιτούν σκοτεινό ουρανό και τη χρήση ειδικών φίλτρων (όπως φίλτρα UHC ή OIII).
Η πρώτη έκδοση (1953): Περιλάμβανε 142 αντικείμενα (γνωστά ως Sh1).Η δεύτερη και τελική έκδοση (1959): Ο Sharpless χρησιμοποίησε φωτογραφίες από τη διάσημη ουράνια χαρτογράφηση Palomar Sky Survey για να επεκτείνει τον κατάλογο στα 312 αντικείμενα (αν και στην πράξη αναφέρονται 313 λόγω μεταγενέστερων προσθηκών/διορθώσεων). Ο κατάλογος σχεδιάστηκε για να είναι πλήρης για όλο τον ουρανό βόρεια της απόκλισης −27° (για το νότιο ημισφαίριο δημιουργήθηκε αργότερα ο παρόμοιος κατάλογος RCW).
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά):O Stewart Sharpless • (Κέντρο): Φωτογραφικός Κατάλογος • (Δεξιά):Γνωστά Αντικείμενα Sharpless
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ BARNARD
Όνομα: Barnard Catalog (Β)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 370 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1919
Δημιουργός: Εdward Emerson Barnard - Αμερικάνος Αστρονόμος (1857-1923)
Περιεχόμενο: Σκοτεινά Νεφελώματα
Περιγραφή:
Ο Κατάλογος Μπάρναρντ (επίσημα Barnard Catalogue of Dark Markings in the Sky) είναι ένας αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει σκοτεινά νεφελώματα, τα οποία είναι γνωστά ως «Αντικείμενα Μπάρναρντ» (Barnard Objects). Δημιουργήθηκε από τον πρωτοπόρο Αμερικανό αστρονόμο και αστροφωτογράφο Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ (Edward Emerson Barnard).Τα αντικείμενα αυτά είναι πυκνά νέφη μεσοαστρικής σκόνης που εμποδίζουν το φως των άστρων που βρίσκονται πίσω τους, κάνοντάς τα να φαίνονται σαν «τρύπες» ή μαύρα σημάδια στον νυχτερινό ουρανό.
Τα αντικείμενα του καταλόγου συμβολίζονται με το γράμμα B ακολουθούμενο από τον αριθμό τους (π.χ. B33). Μερικά από τα πιο γνωστά και εντυπωσιακά για παρατήρηση ή αστροφωτογράφιση είναι:
• Barnard 33 (Νεφέλωμα Κεφαλή Ιπποκάμπου): Ίσως το πιο διάσημο σκοτεινό νεφέλωμα στον ουρανό, το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό του Ωρίωνα.
• Barnard 72 (Νεφέλωμα Φίδι / Snake Nebula): Ένα χαρακτηριστικό σκοτεινό νεφέλωμα σε σχήμα "S" στον αστερισμό του Οφιούχου.
• Barnard 142 & 143 (Το "E" του Μπάρναρντ): Δύο σκοτεινά νεφελώματα στον αστερισμό του Αετού που σχηματίζουν μαζί το γράμμα "E" και είναι εύκολα ορατά ακόμη και με κιάλια.
• Barnard 68: Ένα από τα πιο κοντινά και απομονωμένα σκοτεινά νεφελώματα (μοριακά νέφη), σε απόσταση περίπου 400 ετών φωτός.
• Barnard 86 (Η Κηλίδα Μελάνης / Ink Spot Nebula): Ένα μικρό αλλά πολύ σκοτεινό και ευδιάκριτο νεφέλωμα δίπλα σε ένα ανοιχτό σμήνος στον αστερισμό του Τοξότη.
• Barnard 33 (Νεφέλωμα Κεφαλή Ιπποκάμπου): Ίσως το πιο διάσημο σκοτεινό νεφέλωμα στον ουρανό, το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό του Ωρίωνα.
• Barnard 72 (Νεφέλωμα Φίδι / Snake Nebula): Ένα χαρακτηριστικό σκοτεινό νεφέλωμα σε σχήμα "S" στον αστερισμό του Οφιούχου.
• Barnard 142 & 143 (Το "E" του Μπάρναρντ): Δύο σκοτεινά νεφελώματα στον αστερισμό του Αετού που σχηματίζουν μαζί το γράμμα "E" και είναι εύκολα ορατά ακόμη και με κιάλια.
• Barnard 68: Ένα από τα πιο κοντινά και απομονωμένα σκοτεινά νεφελώματα (μοριακά νέφη), σε απόσταση περίπου 400 ετών φωτός.
• Barnard 86 (Η Κηλίδα Μελάνης / Ink Spot Nebula): Ένα μικρό αλλά πολύ σκοτεινό και ευδιάκριτο νεφέλωμα δίπλα σε ένα ανοιχτό σμήνος στον αστερισμό του Τοξότη.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά):O Edward Emerson Barnard • (Κέντρο):Barnard 33 • (Δεξιά):Barnard 72
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ LBN
Όνομα: Lynd's Catalog of Bright Nebula (LBN)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 1125 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1960
Δημιουργός: Beverly Turner Lynds - Αμερικανίδα Αστρονόμος (1929-2024)
Περιεχόμενο: Φωτεινά Νεφελώματα
Περιγραφή: Η Μπέβερλι Λιντς συνέταξε τον κατάλογο μελετώντας τις φωτογραφικές πλάκες της περίφημης ουράνιας χαρτογράφησης Palomar Observatory Sky Atlas (POSS). Χρησιμοποίησε τόσο τις μπλε όσο και τις κόκκινες φωτογραφικές πλάκες για να καταγράψει τα εξής στοιχεία:Τις ουράνιες συντεταγμένες του κέντρου κάθε νεφελώματος.Τις διαστάσεις και την έκταση του κάθε αντικειμένου σε τετραγωνικές μοίρες.Έναν δείκτη χρώματος (από το 1 έως το 4), ο οποίος δείχνει αν το νεφέλωμα είναι πιο φωτεινό στο μπλε ή στο κόκκινο φως.Μια κλίμακα λαμπρότητας από το 1 έως το 6, όπου το 1 αντιπροσωπεύει τα πιο λαμπρά νεφελώματα και το 6 εκείνα που είναι μόλις ανιχνεύσιμα.
Πολλά από τα αντικείμενα LBN είναι πασίγνωστα με άλλα ονόματα από παλαιότερους καταλόγους (όπως Messier ή NGC), αλλά ο κατάλογος περιέχει και εκατοντάδες πιο αμυδρές, εκτεταμένες δομές:
• LBN 974: Το διάσημο Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνα (γνωστό και ως Messier 42).
• LBN 67: Το Νεφέλωμα του Αετού (Messier 16), που περιλαμβάνει τους «Πυλώνες της Δημιουργίας».
• LBN 654: Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα της Καρδιάς (Heart Nebula) στον αστερισμό της Κασσιόπης.
• LBN 424: Το Νεφέλωμα του Κουκουλιού (Cocoon Nebula) στον Κύκνο.
• LBN 920: Το Μεταβλητό Νεφέλωμα του Χαμπλ (Hubble's Variable Nebula), ένα χαρακτηριστικό νεφέλωμα ανάκλασης.
Ένας απίστευτος και δύσκολος κατάλογος με φωτεινά αλλά και αχνά Νεφελώματα , που μόνο φωτογραφικά μπορούν να αποτυπωθούν και μόνο από πολύ σκοτεινό ουρανό.
Πολλά από τα αντικείμενα LBN είναι πασίγνωστα με άλλα ονόματα από παλαιότερους καταλόγους (όπως Messier ή NGC), αλλά ο κατάλογος περιέχει και εκατοντάδες πιο αμυδρές, εκτεταμένες δομές:
• LBN 974: Το διάσημο Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνα (γνωστό και ως Messier 42).
• LBN 67: Το Νεφέλωμα του Αετού (Messier 16), που περιλαμβάνει τους «Πυλώνες της Δημιουργίας».
• LBN 654: Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα της Καρδιάς (Heart Nebula) στον αστερισμό της Κασσιόπης.
• LBN 424: Το Νεφέλωμα του Κουκουλιού (Cocoon Nebula) στον Κύκνο.
• LBN 920: Το Μεταβλητό Νεφέλωμα του Χαμπλ (Hubble's Variable Nebula), ένα χαρακτηριστικό νεφέλωμα ανάκλασης.
Ένας απίστευτος και δύσκολος κατάλογος με φωτεινά αλλά και αχνά Νεφελώματα , που μόνο φωτογραφικά μπορούν να αποτυπωθούν και μόνο από πολύ σκοτεινό ουρανό.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά):Η Beverly Turner Lynds • (Κέντρο):LBN 67 • (Δεξιά):LBN 974
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ LDN
Όνομα: Lynd's Catalog of Dark Nebula (LDN)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 1802 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1962
Δημιουργός: Beverly Turner Lynds - Αμερικανίδα Αστρονόμος (1929-2024)
Περιεχόμενο: Σκοτεινά Νεφελώματα
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Σκοτεινών Νεφελωμάτων της Λιντς (Lynds' Catalogue of Dark Nebulae), γνωστός διεθνώς με τη συντομογραφία LDN, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς και πλήρεις αστρονομικούς καταλόγους για σκοτεινά νεφελώματα.Συντάχθηκε από την Αμερικανίδα αστρονόμο Μπέβερλι Λιντς (Beverly Lynds) και δημοσιεύτηκε το 1962, τρία χρόνια πριν από τον κατάλογο λαμπρών νεφελωμάτων της (LBN). Περιλαμβάνει συνολικά 1.802 σκοτεινά νεφελώματα.Όπως και με τον LBN, η Λιντς μελέτησε σχολαστικά τις κόκκινες και μπλε φωτογραφικές πλάκες της ουράνιας χαρτογράφησης Palomar Observatory Sky Atlas (POSS). Κατέγραψε τα πυκνά, ψυχρά μεσοαστρικά νέφη σκόνης που εμποδίζουν το φως των άστρων που βρίσκονται πίσω τους, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση «κενών» στον ουρανό.Για κάθε αντικείμενο, η Λιντς προσδιορίζει:Τις ακριβείς ουράνιες συντεταγμένες του.Την έκτασή του σε τετραγωνικές μοίρες.Μια κλίμακα αδιαφάνειας (opacity) από το 1 έως το 6. Το 1 αντιπροσωπεύει τα πιο «αραιά» σκοτεινά νεφελώματα, ενώ το 6 τα πιο πυκνά και απόλυτα σκοτεινά, μέσα από τα οποία δεν περνάει σχεδόν καθόλου το φως των πίσω αστέρων.
Πολλά αντικείμενα LDN συμπίπτουν με τον παλαιότερο κατάλογο του Έντουαρντ Μπάρναρντ (Barnard Catalogue), αλλά ο LDN είναι πολύ πιο εκτενής:
• LDN 1630: Το διάσημο Νεφέλωμα Κεφαλή Ιπποκάμπου (γνωστό και ως Barnard 33) στον Ωρίωνα.
• LDN 57: Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα Φίδι (Snake Nebula / Barnard 72) στον Οφιούχο.
• LDN 65: Το γνωστό Μοριακό Νέφος Barnard 68, ένα από τα πιο μεμονωμένα και μελετημένα σκοτεινά νεφελώματα στην αστρονομία, με δείκτη αδιαφάνειας 6.
• LDN 935: Το σκοτεινό μονοπάτι σκόνης που χωρίζει το Νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής (NGC 7000) από το Νεφέλωμα του Πελικάνου στον Κύκνο.
Τα αντικείμενα LDN αποτελούν κορυφαίους στόχους για τους σύγχρονους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους, ειδικά όταν φωτογραφίζουν με κάμερες ευρέος πεδίου (wide-field) κάτω από εξαιρετικά σκοτεινούς ουρανούς. Η αντίθεση ανάμεσα στη σκοτεινή σκόνη των LDN και το λαμπερό υπόβαθρο του Γαλαξία μας δημιουργεί μερικές από τις πιο εντυπωσιακές αστρονομικές εικόνες.Ένας απίστευτος και δύσκολος κατάλογος με σκοτεινά Νεφελώματα , που μόνο φωτογραφικά μπορούν να αποτυπωθούν και μόνο από πολύ σκοτεινό ουρανό.
Πολλά αντικείμενα LDN συμπίπτουν με τον παλαιότερο κατάλογο του Έντουαρντ Μπάρναρντ (Barnard Catalogue), αλλά ο LDN είναι πολύ πιο εκτενής:
• LDN 1630: Το διάσημο Νεφέλωμα Κεφαλή Ιπποκάμπου (γνωστό και ως Barnard 33) στον Ωρίωνα.
• LDN 57: Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα Φίδι (Snake Nebula / Barnard 72) στον Οφιούχο.
• LDN 65: Το γνωστό Μοριακό Νέφος Barnard 68, ένα από τα πιο μεμονωμένα και μελετημένα σκοτεινά νεφελώματα στην αστρονομία, με δείκτη αδιαφάνειας 6.
• LDN 935: Το σκοτεινό μονοπάτι σκόνης που χωρίζει το Νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής (NGC 7000) από το Νεφέλωμα του Πελικάνου στον Κύκνο.
Τα αντικείμενα LDN αποτελούν κορυφαίους στόχους για τους σύγχρονους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους, ειδικά όταν φωτογραφίζουν με κάμερες ευρέος πεδίου (wide-field) κάτω από εξαιρετικά σκοτεινούς ουρανούς. Η αντίθεση ανάμεσα στη σκοτεινή σκόνη των LDN και το λαμπερό υπόβαθρο του Γαλαξία μας δημιουργεί μερικές από τις πιο εντυπωσιακές αστρονομικές εικόνες.Ένας απίστευτος και δύσκολος κατάλογος με σκοτεινά Νεφελώματα , που μόνο φωτογραφικά μπορούν να αποτυπωθούν και μόνο από πολύ σκοτεινό ουρανό.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά):Η Beverly Turner Lynds • (Κέντρο):LDN 1773 • (Δεξιά):LDN 65
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ NGC/IC
Όνομα: New General Catalog (NGC) και Index Catalog (IC)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 13.226 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1888
Δημιουργός: John Louis Emil Dreyer - Δανός Αστρονόμος (1852-1926)
Περιεχόμενο: Γαλαξίες-Νεφελώματα-Αστρικά Σμήνη-Διπλά συστήματα Άστρων-Απομεινάρια από Supernova
Περιγραφή: Ο Κατάλογος NGC/IC είναι ο πιο ολοκληρωμένος, θεμελιώδης και ευρέως χρησιμοποιούμενος κατάλογος αντικειμένων του βαθέος ουρανού (deep-sky objects) στην επαγγελματική και ερασιτεχνική αστρονομία.Στην πραγματικότητα, αποτελείται από δύο συμπληρωματικούς καταλόγους που περιλαμβάνουν συνολικά σχεδόν 14.000 αντικείμενα, όπως γαλαξίες, νεφελώματα και αστρικά σμήνη.
1. Ο Κατάλογος NGC (New General Catalogue) Πλήρες Όνομα: New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars.Συντάχθηκε από τον Δανό αστρονόμο John Louis Emil Dreyer το 1888.Ο Dreyer βασίστηκε στις εκτεταμένες παρατηρήσεις του William Herschel και του γιου του, John Herschel.Περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα (αριθμημένα από NGC 1 έως NGC 7840).Τα αντικείμενα είναι ταξινομημένα με βάση την Ορθή Αναφορά (Right Ascension), ξεκινώντας από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με βάση τον ουρανό του 1860.
2. Ο Κατάλογος IC (Index Catalog) Πλήρες Όνομα: Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars.Συντάχθηκε επίσης από τον John Louis Emil Dreyer ως επέκταση και διόρθωση του NGC.Δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη: το IC I (1895) και το IC II (1908).Περιλαμβάνει επιπλέον 5.386 αντικείμενα, τα οποία ανακαλύφθηκαν κυρίως στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα με τη βοήθεια της φωτογραφίας (αντικείμενα που ήταν πολύ αμυδρά για να εντοπιστούν οπτικά νωρίτερα).
Σχεδόν όλα τα αντικείμενα του καταλόγου Messier έχουν και τον δικό τους αριθμό NGC, όμως ο NGC περιέχει χιλιάδες ακόμα εντυπωσιακά σώματα:
• NGC 224: Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (γνωστός και ως Messier 31).
• NGC 7000: Το Νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής (North America Nebula) στον Κύκνο.
• NGC 6960 & NGC 6992: Το διάσημο Νεφέλωμα του Πέπλου (Veil Nebula), ένα εντυπωσιακό υπόλειμμα υπερκαινοφανούς.
• IC 434: Το φωτεινό νεφέλωμα εκπομπής στον Ωρίωνα, πάνω στο οποίο προβάλλεται η σιλουέτα της Κεφαλής του Ιπποκάμπου (Barnard 33).
• IC 1396: Το Νεφέλωμα Προβοσκίδα του Ελέφαντα (Elephant's Trunk Nebula) στον Κηφέα.
Γιατί χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα;Ενώ υπάρχουν σύγχρονοι, εξειδικευμένοι κατάλογοι (όπως αυτοί που είδαμε για σκοτεινά ή λαμπρά νεφελώματα), ο NGC/IC παραμένει η παγκόσμια «γλώσσα» των αστρονόμων. Αν αγοράσετε ένα ρομποτικό τηλεσκόπιο (GoTo), η βάση δεδομένων του θα στηρίζεται κατά κύριο λόγο στους καταλόγους NGC και IC για τον εντοπισμό των στόχων.Ο κλασσικός κατάλογος όλων των εποχών.
1. Ο Κατάλογος NGC (New General Catalogue) Πλήρες Όνομα: New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars.Συντάχθηκε από τον Δανό αστρονόμο John Louis Emil Dreyer το 1888.Ο Dreyer βασίστηκε στις εκτεταμένες παρατηρήσεις του William Herschel και του γιου του, John Herschel.Περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα (αριθμημένα από NGC 1 έως NGC 7840).Τα αντικείμενα είναι ταξινομημένα με βάση την Ορθή Αναφορά (Right Ascension), ξεκινώντας από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με βάση τον ουρανό του 1860.
2. Ο Κατάλογος IC (Index Catalog) Πλήρες Όνομα: Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars.Συντάχθηκε επίσης από τον John Louis Emil Dreyer ως επέκταση και διόρθωση του NGC.Δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη: το IC I (1895) και το IC II (1908).Περιλαμβάνει επιπλέον 5.386 αντικείμενα, τα οποία ανακαλύφθηκαν κυρίως στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα με τη βοήθεια της φωτογραφίας (αντικείμενα που ήταν πολύ αμυδρά για να εντοπιστούν οπτικά νωρίτερα).
Σχεδόν όλα τα αντικείμενα του καταλόγου Messier έχουν και τον δικό τους αριθμό NGC, όμως ο NGC περιέχει χιλιάδες ακόμα εντυπωσιακά σώματα:
• NGC 224: Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (γνωστός και ως Messier 31).
• NGC 7000: Το Νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής (North America Nebula) στον Κύκνο.
• NGC 6960 & NGC 6992: Το διάσημο Νεφέλωμα του Πέπλου (Veil Nebula), ένα εντυπωσιακό υπόλειμμα υπερκαινοφανούς.
• IC 434: Το φωτεινό νεφέλωμα εκπομπής στον Ωρίωνα, πάνω στο οποίο προβάλλεται η σιλουέτα της Κεφαλής του Ιπποκάμπου (Barnard 33).
• IC 1396: Το Νεφέλωμα Προβοσκίδα του Ελέφαντα (Elephant's Trunk Nebula) στον Κηφέα.
Γιατί χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα;Ενώ υπάρχουν σύγχρονοι, εξειδικευμένοι κατάλογοι (όπως αυτοί που είδαμε για σκοτεινά ή λαμπρά νεφελώματα), ο NGC/IC παραμένει η παγκόσμια «γλώσσα» των αστρονόμων. Αν αγοράσετε ένα ρομποτικό τηλεσκόπιο (GoTo), η βάση δεδομένων του θα στηρίζεται κατά κύριο λόγο στους καταλόγους NGC και IC για τον εντοπισμό των στόχων.Ο κλασσικός κατάλογος όλων των εποχών.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο John Louis Emil Dreyer • (Κέντρο): Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας • (Δεξιά):NGC 6960
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ABELL
Όνομα: Abell Catalog
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 5.250 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1958-1966
Δημιουργός: George O. Abell - Αμερικάνος Αστρονόμος (1927-1983)
Περιεχόμενο: Πλανητικά Νεφελώματα και Γαλαξίες
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Abell αναφέρεται κυρίως σε δύο εξαιρετικά σημαντικούς αστρονομικούς καταλόγους που δημιούργησε ο Αμερικανός αστρονόμος George O. Abell. Ο ένας αφορά γιγάντια σμήνη γαλαξιών και ο άλλος πλανητικά νεφελώματα.Στην αστρονομία, ανάλογα με το αν μελετάμε τον βαθύ ουρανό ή την εξέλιξη των άστρων, η ονομασία "Abell" παραπέμπει σε έναν από τους παρακάτω:
•1. Ο Κατάλογος Σμηνών Γαλαξιών Abell (Abell Catalog of Rich Clusters of Galaxies).Αυτός είναι ο πιο διάσημος από τους δύο και αποτελεί τη βάση για τη μελέτη της κοσμολογίας και της δομής του σύμπαντος σε μεγάλη κλίμακα. Δημοσιεύτηκε αρχικά το 1958 για το βόρειο ημισφαίριο (2.712 σμήνη) και επεκτάθηκε μεταθανάτια το 1989 για το νότιο ημισφαίριο.Περιλαμβάνει συνολικά 4.073 πλούσια σμήνη γαλαξιών (rich clusters), δηλαδή συγκεντρώσεις που περιέχουν από τουλάχιστον 30 έως και χιλιάδες γαλαξίες το καθένα.Για να συμπεριληφθεί ένα σμήνος, έπρεπε να έχει τουλάχιστον 50 γαλαξίες συγκεκριμένης λαμπρότητας μέσα σε μια καθορισμένη ακτίνα (ακτίνα Abell).Διάσημα Αντικείμενα:
• Abell 426 (Σμήνος του Περσέα): Ένα από τα πιο κοντινά και μελετημένα σμήνη γαλαξιών, που εκπέμπει έντονα ακτίνες Χ.
• Abell 1656 (Σμήνος της Κόμης): Ένα τεράστιο σμήνος με χιλιάδες γαλαξίες, το οποίο βοήθησε στην πρώτη ανίχνευση της σκοτεινής ύλης.
• Abell 2744 (Σμήνος Pandora): Ένα γιγάντιο σύμπλεγμα που αποτελείται από τη σύγκρουση τεσσάρων ξεχωριστών σμηνών γαλαξιών.
•2. Ο Κατάλογος Πλανητικών Νεφελωμάτων Abell (Abell Catalog of Planetary Nebulae).Αυτός ο κατάλογος είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους έμπειρους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους.Δημοσιεύτηκε το 1966.Περιλαμβάνει 86 πλανητικά νεφελώματα (αν και ορισμένα, όπως το Abell 85, αποδείχθηκε αργότερα ότι είναι υπολείμματα υπερκαινοφανών).Χαρακτηριστικά: Τα αντικείμενα αυτά είναι συνήθως εξαιρετικά αμυδρά και μεγάλα σε έκταση, καθώς πρόκειται για πολύ γερασμένα πλανητικά νεφελώματα (τα αέρια εξωτερικά στρώματα που απέβαλε ένα άστρο σαν τον Ήλιο μας στο τέλος της ζωής του).Διάσημα Αντικείμενα:
• Abell 21 (Νεφέλωμα Μέδουσα / Medusa Nebula): Ένα πανέμορφο, μεγάλο και αμυδρό νεφέλωμα στον αστερισμό των Διδύμων.
• Abell 33: Ένα σχεδόν τέλειο σφαιρικό «δαχτυλίδι» στον αστερισμό της Ύδρας, που μοιάζει με δαχτυλίδι αρραβώνων λόγω ενός άστρου που προβάλλεται στην άκρη του.
• Abell 39: Ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα σφαιρικού κελύφους αερίου στον ουρανό, στον αστερισμό του Ηρακλή.Τα αντικείμενα Abell (και των δύο καταλόγων) θεωρούνται στόχοι για προχωρημένους. Τα σμήνη γαλαξιών απαιτούν μεγάλα τηλεσκόπια (Visual Deep-Sky) για να διακριθούν οι αμυδροί γαλαξίες, ενώ τα πλανητικά νεφελώματα Abell απαιτούν μεγάλους χρόνους έκθεσης στην αστροφωτογράφιση και τη χρήση φίλτρων στενού φάσματος (κυρίως OIII και H-alpha).
•1. Ο Κατάλογος Σμηνών Γαλαξιών Abell (Abell Catalog of Rich Clusters of Galaxies).Αυτός είναι ο πιο διάσημος από τους δύο και αποτελεί τη βάση για τη μελέτη της κοσμολογίας και της δομής του σύμπαντος σε μεγάλη κλίμακα. Δημοσιεύτηκε αρχικά το 1958 για το βόρειο ημισφαίριο (2.712 σμήνη) και επεκτάθηκε μεταθανάτια το 1989 για το νότιο ημισφαίριο.Περιλαμβάνει συνολικά 4.073 πλούσια σμήνη γαλαξιών (rich clusters), δηλαδή συγκεντρώσεις που περιέχουν από τουλάχιστον 30 έως και χιλιάδες γαλαξίες το καθένα.Για να συμπεριληφθεί ένα σμήνος, έπρεπε να έχει τουλάχιστον 50 γαλαξίες συγκεκριμένης λαμπρότητας μέσα σε μια καθορισμένη ακτίνα (ακτίνα Abell).Διάσημα Αντικείμενα:
• Abell 426 (Σμήνος του Περσέα): Ένα από τα πιο κοντινά και μελετημένα σμήνη γαλαξιών, που εκπέμπει έντονα ακτίνες Χ.
• Abell 1656 (Σμήνος της Κόμης): Ένα τεράστιο σμήνος με χιλιάδες γαλαξίες, το οποίο βοήθησε στην πρώτη ανίχνευση της σκοτεινής ύλης.
• Abell 2744 (Σμήνος Pandora): Ένα γιγάντιο σύμπλεγμα που αποτελείται από τη σύγκρουση τεσσάρων ξεχωριστών σμηνών γαλαξιών.
•2. Ο Κατάλογος Πλανητικών Νεφελωμάτων Abell (Abell Catalog of Planetary Nebulae).Αυτός ο κατάλογος είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στους έμπειρους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους.Δημοσιεύτηκε το 1966.Περιλαμβάνει 86 πλανητικά νεφελώματα (αν και ορισμένα, όπως το Abell 85, αποδείχθηκε αργότερα ότι είναι υπολείμματα υπερκαινοφανών).Χαρακτηριστικά: Τα αντικείμενα αυτά είναι συνήθως εξαιρετικά αμυδρά και μεγάλα σε έκταση, καθώς πρόκειται για πολύ γερασμένα πλανητικά νεφελώματα (τα αέρια εξωτερικά στρώματα που απέβαλε ένα άστρο σαν τον Ήλιο μας στο τέλος της ζωής του).Διάσημα Αντικείμενα:
• Abell 21 (Νεφέλωμα Μέδουσα / Medusa Nebula): Ένα πανέμορφο, μεγάλο και αμυδρό νεφέλωμα στον αστερισμό των Διδύμων.
• Abell 33: Ένα σχεδόν τέλειο σφαιρικό «δαχτυλίδι» στον αστερισμό της Ύδρας, που μοιάζει με δαχτυλίδι αρραβώνων λόγω ενός άστρου που προβάλλεται στην άκρη του.
• Abell 39: Ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα σφαιρικού κελύφους αερίου στον ουρανό, στον αστερισμό του Ηρακλή.Τα αντικείμενα Abell (και των δύο καταλόγων) θεωρούνται στόχοι για προχωρημένους. Τα σμήνη γαλαξιών απαιτούν μεγάλα τηλεσκόπια (Visual Deep-Sky) για να διακριθούν οι αμυδροί γαλαξίες, ενώ τα πλανητικά νεφελώματα Abell απαιτούν μεγάλους χρόνους έκθεσης στην αστροφωτογράφιση και τη χρήση φίλτρων στενού φάσματος (κυρίως OIII και H-alpha).
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο George O. Abell • (Κέντρο): Abell 426 • (Δεξιά):Abell 21
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ VdB
Όνομα: Van Den Bergh Catalog (vdB)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 159 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1966
Δημιουργός: Sidney Van Den Bergh - ΟλλανδοΚαναδός Αστρονόμος (1929-)
Περιεχόμενο: Τα πιο διάσημα Νεφελώματα Ανάκλασης (Reflection Nebula)
Περιγραφή: Ο Κατάλογος van den Bergh (γνωστός διεθνώς με τη συντομογραφία vdB) είναι ένας εξειδικευμένος αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει 159 νεφελώματα ανάκλασης (reflection nebula). Συντάχθηκε από τον διάσημο Ολλανδο-Καναδό αστρονόμο Sidney van den Bergh και δημοσιεύτηκε το 1966.Τα αντικείμενα αυτά είναι νέφη μεσοαστρικής σκόνης που δεν εκπέμπουν δικό τους φως, αλλά αντανακλούν το φως κοντινών, φωτεινών άστρων. Επειδή η κοσμική σκόνη σκεδάζει το μπλε φως πολύ πιο αποτελεσματικά από το κόκκινο, τα νεφελώματα αυτά εμφανίζονται στις φωτογραφίες με ένα χαρακτηριστικό, εντυπωσιακό μπλε χρώμα.
Ο van den Bergh μελέτησε τις φωτογραφικές πλάκες της ουράνιας χαρτογράφησης Palomar Observatory Sky Atlas (POSS).
Αναζήτησε συγκεκριμένα αστέρες των καταλόγων BD (Bonner Durchmusterung) και CD (Cordoba Durchmusterung) που περιβάλλονταν από φωτεινή σκόνη.Για κάθε αντικείμενο κατέγραψε:Τις ουράνιες συντεταγμένες του.Τη λαμπρότητα και τον τύπο του νεφελώματος.Τη διεύθυνση φωτισμού από το μητρικό άστρο.Πολλά από τα αντικείμενα vdB είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα και όμορφα ορόσημα του νυχτερινού ουρανού:
• vdB 22 (Οι Πλειάδες): Το διάσημο αστρικό σμήνος (Messier 45) περιβάλλεται από ένα τεράστιο σύμπλεγμα νεφελωμάτων ανάκλασης, το οποίο περιλαμβάνεται στον κατάλογο.
• vdB 142 (Νεφέλωμα Προβοσκίδα του Ελέφαντα): Αν και πρόκειται για μια σκοτεινή δομή μέσα στο IC 1396, οι φωτεινές άκρες της που αντανακλούν το φως την κατατάσσουν εδώ.
• vdB 1 (Το «Φάντασμα» της Κασσιόπης): Ένα πανέμορφο, αμυδρό νεφέλωμα ανάκλασης κοντά στο άστρο β Κασσιόπης.
• vdB 14 / vdB 15: Δύο εντυπωσιακά μπλε νεφελώματα στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης, πολύ δημοφιλή για αστροφωτογράφιση.
• vdB 133: Ένα χαρακτηριστικό κίτρινο/πορτοκαλί νεφέλωμα ανάκλασης (σπάνιο χρώμα), καθώς φωτίζεται από έναν παλμόμενο υπεργίγαντα (τον 32 Κύκνου) αντί για μπλε άστρο.
Τα αντικείμενα vdB θεωρούνται τα «διαμάντια» της αστροφωτογράφισης ευρέος πεδίου (deep-sky LRGB imaging). Επειδή το φως τους είναι αποτέλεσμα ανάκλασης και όχι ιονισμού (όπως στα Sharpless), δεν ανταποκρίνονται καλά σε φίλτρα στενού φάσματος (όπως H-alpha ή OIII). Για να αποτυπωθούν σε όλο τους το μεγαλείο, απαιτούν:Σκοτεινό ουρανό (χωρίς φωτορύπανση),Φωτογράφιση ευρέος φάσματος (Broadband / LRGB) και μεγάλους χρόνους συνολικής έκθεσης.
Ο van den Bergh μελέτησε τις φωτογραφικές πλάκες της ουράνιας χαρτογράφησης Palomar Observatory Sky Atlas (POSS).
Αναζήτησε συγκεκριμένα αστέρες των καταλόγων BD (Bonner Durchmusterung) και CD (Cordoba Durchmusterung) που περιβάλλονταν από φωτεινή σκόνη.Για κάθε αντικείμενο κατέγραψε:Τις ουράνιες συντεταγμένες του.Τη λαμπρότητα και τον τύπο του νεφελώματος.Τη διεύθυνση φωτισμού από το μητρικό άστρο.Πολλά από τα αντικείμενα vdB είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα και όμορφα ορόσημα του νυχτερινού ουρανού:
• vdB 22 (Οι Πλειάδες): Το διάσημο αστρικό σμήνος (Messier 45) περιβάλλεται από ένα τεράστιο σύμπλεγμα νεφελωμάτων ανάκλασης, το οποίο περιλαμβάνεται στον κατάλογο.
• vdB 142 (Νεφέλωμα Προβοσκίδα του Ελέφαντα): Αν και πρόκειται για μια σκοτεινή δομή μέσα στο IC 1396, οι φωτεινές άκρες της που αντανακλούν το φως την κατατάσσουν εδώ.
• vdB 1 (Το «Φάντασμα» της Κασσιόπης): Ένα πανέμορφο, αμυδρό νεφέλωμα ανάκλασης κοντά στο άστρο β Κασσιόπης.
• vdB 14 / vdB 15: Δύο εντυπωσιακά μπλε νεφελώματα στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης, πολύ δημοφιλή για αστροφωτογράφιση.
• vdB 133: Ένα χαρακτηριστικό κίτρινο/πορτοκαλί νεφέλωμα ανάκλασης (σπάνιο χρώμα), καθώς φωτίζεται από έναν παλμόμενο υπεργίγαντα (τον 32 Κύκνου) αντί για μπλε άστρο.
Τα αντικείμενα vdB θεωρούνται τα «διαμάντια» της αστροφωτογράφισης ευρέος πεδίου (deep-sky LRGB imaging). Επειδή το φως τους είναι αποτέλεσμα ανάκλασης και όχι ιονισμού (όπως στα Sharpless), δεν ανταποκρίνονται καλά σε φίλτρα στενού φάσματος (όπως H-alpha ή OIII). Για να αποτυπωθούν σε όλο τους το μεγαλείο, απαιτούν:Σκοτεινό ουρανό (χωρίς φωτορύπανση),Φωτογράφιση ευρέος φάσματος (Broadband / LRGB) και μεγάλους χρόνους συνολικής έκθεσης.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Sidney Van Den Bergh • (Κέντρο): VdB 22 • (Δεξιά):VdB 142
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ARP
Όνομα: Atlas of Peculiar Galaxies Catalog (Arp)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 338 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1966
Δημιουργός: Halton Arp - Αμερικανός Αστρονόμος ( - )
Περιεχόμενο: Γαλαξίες
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Arp (επίσημα Atlas of Peculiar Galaxies - Άτλας των Ιδιόμορφων Γαλαξιών) είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει 338 ιδιόμορφους γαλαξίες. Συντάχθηκε από τον πρωτοπόρο Αμερικανό αστρονόμο Halton Arp και δημοσιεύτηκε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) το 1966.Σε αντίθεση με τους κανονικούς σπειροειδείς ή ελλειπτικούς γαλαξίες, τα αντικείμενα αυτού του καταλόγου έχουν περίεργα, παραμορφωμένα σχήματα.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι δομές αυτές είναι το αποτέλεσμα βαρυτικών αλληλεπιδράσεων, συγκρούσεων ή συγχωνεύσεων μεταξύ δύο ή περισσότερων γαλαξιών.
Όταν ο Arp δημιούργησε τον κατάλογο, οι επιστήμονες δεν κατανοούσαν πλήρως πώς εξελίσσονται και αλλάζουν σχήμα οι γαλαξίες. Ο Arp συγκέντρωσε αυτά τα «παράξενα» παραδείγματα για να δώσει στους αστρολόγους και τους κοσμολόγους ένα εργαστήριο παρατήρησης. Πίστευε (λανθασμένα, όπως αποδείχθηκε αργότερα) ότι αυτά τα σχήματα οφείλονταν σε εκτινάξεις ύλης από τους γαλαξιακούς πυρήνες και όχι σε συγκρούσεις. Παρόλα αυτά, ο άτλαντάς του παραμένει ένα από τα κορυφαία έργα παρατήρησης στην ιστορία της αστρονομίας.
Τα αντικείμενα συμβολίζονται με το Arp ακολουθούμενο από έναν αριθμό από το 1 έως το 338. Ο κατάλογος χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με τη μορφολογία τους, όπως:
• Arp 1 έως 101: Διαχωρισμένοι γαλαξίες με ασυνήθιστους σπειροειδείς βραχίονες ή μικρούς συνοδούς.
• Arp 102 έως 148: Ελλειπτικοί γαλαξίες με ιδιόμορφα χαρακτηριστικά.
• Arp 149 έως 268: Γαλαξίες με εμφανή σημάδια σύνθλιψης, δακτυλίους ή γαλαξιακές «γέφυρες» ύλης.
• Arp 269 έως 338: Διπλοί ή πολλαπλοί γαλαξίες που βρίσκονται σε διαδικασία έντονης αλληλεπίδρασης.
Πολλοί από τους πιο εντυπωσιακούς γαλαξίες που έχει φωτογραφίσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ανήκουν σε αυτόν τον κατάλογο:
• Arp 244 (Γαλαξίες Κεραίες / Antennae Galaxies): Ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια συγκρουόμενων γαλαξιών, με τεράστιες «ουρές» αστέρων και αερίων που εκτείνονται στο διάστημα.
• Arp 85 (Γαλαξίας της Δίνης / Whirlpool Galaxy - Messier 51): Ο μεγάλος σπειροειδής γαλαξίας που αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον μικρότερο συνοδό του (NGC 5195).
• Arp 242 (Οι Μυρμηγκοφάγοι / Mice Galaxies): Δύο γαλαξίες σε διαδικασία συγχώνευσης, με μακριές, λεπτές ουρές ύλης που μοιάζουν με ουρές ποντικιών.
• Arp 148 (Το Αντικείμενο του Mayall / Mayall's Object): Ένας μοναδικός γαλαξίας σε σχήμα δακτυλίου με μια κάθετη ουρά ύλης, αποτέλεσμα μιας βίαιης, κατά μέτωπο σύγκρουσης.
• Arp 319 (Το Κουιντέτο του Στεφάν / Stephan's Quintet): Μια ομάδα πέντε γαλαξιών, οι τέσσερις από τους οποίους βρίσκονται σε έναν κλειστό κοσμικό «χορό» αλληλεπίδρασης.
Τα αντικείμενα Arp αποτελούν πρόκληση και ταυτόχρονα το «Άγιο Δισκοπότηρο» για τους έμπειρους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους. Επειδή οι περισσότεροι από αυτούς τους γαλαξίες είναι μικροί σε φαινόμενο μέγεθος και αρκετά αμυδροί (βρίσκονται εκατομμύρια έτη φωτός μακριά), απαιτούν:Τηλεσκόπια με μεγάλη εστιακή απόσταση (π.χ. Schmidt-Cassegrain ή μεγάλα νευτώνεια).Εξαιρετικές συνθήκες ατμοσφαιρικής σταθερότητας (good seeing).Πολύωρες εκθέσεις για να αποτυπωθούν οι αμυδρές γέφυρες ύλης και οι παλιρροϊκές ουρές.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι δομές αυτές είναι το αποτέλεσμα βαρυτικών αλληλεπιδράσεων, συγκρούσεων ή συγχωνεύσεων μεταξύ δύο ή περισσότερων γαλαξιών.
Όταν ο Arp δημιούργησε τον κατάλογο, οι επιστήμονες δεν κατανοούσαν πλήρως πώς εξελίσσονται και αλλάζουν σχήμα οι γαλαξίες. Ο Arp συγκέντρωσε αυτά τα «παράξενα» παραδείγματα για να δώσει στους αστρολόγους και τους κοσμολόγους ένα εργαστήριο παρατήρησης. Πίστευε (λανθασμένα, όπως αποδείχθηκε αργότερα) ότι αυτά τα σχήματα οφείλονταν σε εκτινάξεις ύλης από τους γαλαξιακούς πυρήνες και όχι σε συγκρούσεις. Παρόλα αυτά, ο άτλαντάς του παραμένει ένα από τα κορυφαία έργα παρατήρησης στην ιστορία της αστρονομίας.
Τα αντικείμενα συμβολίζονται με το Arp ακολουθούμενο από έναν αριθμό από το 1 έως το 338. Ο κατάλογος χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με τη μορφολογία τους, όπως:
• Arp 1 έως 101: Διαχωρισμένοι γαλαξίες με ασυνήθιστους σπειροειδείς βραχίονες ή μικρούς συνοδούς.
• Arp 102 έως 148: Ελλειπτικοί γαλαξίες με ιδιόμορφα χαρακτηριστικά.
• Arp 149 έως 268: Γαλαξίες με εμφανή σημάδια σύνθλιψης, δακτυλίους ή γαλαξιακές «γέφυρες» ύλης.
• Arp 269 έως 338: Διπλοί ή πολλαπλοί γαλαξίες που βρίσκονται σε διαδικασία έντονης αλληλεπίδρασης.
Πολλοί από τους πιο εντυπωσιακούς γαλαξίες που έχει φωτογραφίσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ανήκουν σε αυτόν τον κατάλογο:
• Arp 244 (Γαλαξίες Κεραίες / Antennae Galaxies): Ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια συγκρουόμενων γαλαξιών, με τεράστιες «ουρές» αστέρων και αερίων που εκτείνονται στο διάστημα.
• Arp 85 (Γαλαξίας της Δίνης / Whirlpool Galaxy - Messier 51): Ο μεγάλος σπειροειδής γαλαξίας που αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον μικρότερο συνοδό του (NGC 5195).
• Arp 242 (Οι Μυρμηγκοφάγοι / Mice Galaxies): Δύο γαλαξίες σε διαδικασία συγχώνευσης, με μακριές, λεπτές ουρές ύλης που μοιάζουν με ουρές ποντικιών.
• Arp 148 (Το Αντικείμενο του Mayall / Mayall's Object): Ένας μοναδικός γαλαξίας σε σχήμα δακτυλίου με μια κάθετη ουρά ύλης, αποτέλεσμα μιας βίαιης, κατά μέτωπο σύγκρουσης.
• Arp 319 (Το Κουιντέτο του Στεφάν / Stephan's Quintet): Μια ομάδα πέντε γαλαξιών, οι τέσσερις από τους οποίους βρίσκονται σε έναν κλειστό κοσμικό «χορό» αλληλεπίδρασης.
Τα αντικείμενα Arp αποτελούν πρόκληση και ταυτόχρονα το «Άγιο Δισκοπότηρο» για τους έμπειρους ερασιτέχνες αστροφωτογράφους. Επειδή οι περισσότεροι από αυτούς τους γαλαξίες είναι μικροί σε φαινόμενο μέγεθος και αρκετά αμυδροί (βρίσκονται εκατομμύρια έτη φωτός μακριά), απαιτούν:Τηλεσκόπια με μεγάλη εστιακή απόσταση (π.χ. Schmidt-Cassegrain ή μεγάλα νευτώνεια).Εξαιρετικές συνθήκες ατμοσφαιρικής σταθερότητας (good seeing).Πολύωρες εκθέσεις για να αποτυπωθούν οι αμυδρές γέφυρες ύλης και οι παλιρροϊκές ουρές.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Halton Arp • (Κέντρο): Antenna Galaxies (Arp 244) • (Δεξιά): Messier 51 (Arp 85)
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ CALDWELL
Όνομα: Caldwell Catalog (C)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 109 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1995
Δημιουργός: Patrick Caldwell Moore - Άγγλος Αστρονόμος (1923-2012)
Περιεχόμενο: Γαλαξίες-Αστρικά Σμήνη-Νεφελώματα
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Caldwell (Caldwell Catalogue) είναι ένας εξαιρετικά δημοφιλής αστρονομικός κατάλογος που δημιουργήθηκε ειδικά για ερασιτέχνες αστρονόμους. Περιλαμβάνει 109 αντικείμενα του βαθέος ουρανού (deep-sky objects), όπως γαλαξίες, αστρικά σμήνη και νεφελώματα, τα οποία είναι εύκολα ορατά με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.Δημιουργήθηκε από τον διάσημο Άγγλο ερασιτέχνη αστρονόμο και τηλεοπτικό παρουσιαστή Sir Patrick Caldwell-Moore (γνωστό ως Patrick Moore).
Δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1995 στο περιοδικό Sky & Telescope. Ο Moore χρησιμοποίησε το πατρικό όνομα της μητέρας του (Caldwell) για την ονομασία, καθώς το αρχικό του γράμμα ("M") χρησιμοποιείται ήδη για τον πασίγνωστο κατάλογο Messier.Στόχος του ήταν να συμπληρώσει τον κατάλογο Messier. Ο κατάλογος Messier παραλείπει πολλά εντυπωσιακά και λαμπρά αντικείμενα του ουρανού (όπως το Νεφέλωμα της Καλιφόρνιας ή το Διπλό Σμήνος στον Περσέα), τα οποία ο Caldwell συγκέντρωσε σε μια ενιαία λίστα.
Τα αντικείμενα είναι αριθμημένα από C1 έως C109.Σε αντίθεση με τον Messier (που περιλαμβάνει μόνο αντικείμενα ορατά από το βόρειο ημισφαίριο), ο κατάλογος Caldwell περιλαμβάνει αντικείμενα και από το βόρειο και από το νότιο ημισφαίριο.Τα αντικείμενα είναι ταξινομημένα με βάση την απόκλισή τους (declination), ξεκινώντας από τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο (C1) και καταλήγοντας στον Νότιο Ουράνιο Πόλο (C109).Διάσημα Αντικείμενα του Καταλόγου:
• C14 (NGC 869 / NGC 884): Το Διπλό Σμήνος στον Περσέα.
• C41 (Υάδες): Το κοντινότερο ανοιχτό σμήνος στη Γη, στον αστερισμό του Ταύρου.
• C49 (NGC 2237): Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα Ροζέτα (Rosette Nebula).
• C63 (NGC 7293): Το Νεφέλωμα της Έλικας (Helix Nebula), γνωστό και ως «Μάτι του Θεού».
Πού θα τον βρείτε ψηφιακά ? Μπορείτε να δείτε αναλυτικές φωτογραφίες και πληροφορίες για κάθε αντικείμενο στην ειδική σελίδα της NASA για τον Κατάλογο Caldwell.Μια πλήρης λίστα με χάρτες εντοπισμού είναι διαθέσιμη στο In-The-Sky.org Caldwell Catalogue.
Δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1995 στο περιοδικό Sky & Telescope. Ο Moore χρησιμοποίησε το πατρικό όνομα της μητέρας του (Caldwell) για την ονομασία, καθώς το αρχικό του γράμμα ("M") χρησιμοποιείται ήδη για τον πασίγνωστο κατάλογο Messier.Στόχος του ήταν να συμπληρώσει τον κατάλογο Messier. Ο κατάλογος Messier παραλείπει πολλά εντυπωσιακά και λαμπρά αντικείμενα του ουρανού (όπως το Νεφέλωμα της Καλιφόρνιας ή το Διπλό Σμήνος στον Περσέα), τα οποία ο Caldwell συγκέντρωσε σε μια ενιαία λίστα.
Τα αντικείμενα είναι αριθμημένα από C1 έως C109.Σε αντίθεση με τον Messier (που περιλαμβάνει μόνο αντικείμενα ορατά από το βόρειο ημισφαίριο), ο κατάλογος Caldwell περιλαμβάνει αντικείμενα και από το βόρειο και από το νότιο ημισφαίριο.Τα αντικείμενα είναι ταξινομημένα με βάση την απόκλισή τους (declination), ξεκινώντας από τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο (C1) και καταλήγοντας στον Νότιο Ουράνιο Πόλο (C109).Διάσημα Αντικείμενα του Καταλόγου:
• C14 (NGC 869 / NGC 884): Το Διπλό Σμήνος στον Περσέα.
• C41 (Υάδες): Το κοντινότερο ανοιχτό σμήνος στη Γη, στον αστερισμό του Ταύρου.
• C49 (NGC 2237): Το εντυπωσιακό Νεφέλωμα Ροζέτα (Rosette Nebula).
• C63 (NGC 7293): Το Νεφέλωμα της Έλικας (Helix Nebula), γνωστό και ως «Μάτι του Θεού».
Πού θα τον βρείτε ψηφιακά ? Μπορείτε να δείτε αναλυτικές φωτογραφίες και πληροφορίες για κάθε αντικείμενο στην ειδική σελίδα της NASA για τον Κατάλογο Caldwell.Μια πλήρης λίστα με χάρτες εντοπισμού είναι διαθέσιμη στο In-The-Sky.org Caldwell Catalogue.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Patrick Caldwell Moore • (Κέντρο): C49 (Rosette Nebula) • (Δεξιά): C63 (Helix Nebula)
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ HERSCHEL
Όνομα: Herschel Catalog (H)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 2.500 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1802
Δημιουργός: Frederick William Herschel - ΑγγλοΓερμανός Αστρονόμος (1738-1822)
Περιεχόμενο: Γαλαξίες-Νεφελώματα-Αστρικά Σμήνη
Περιγραφή: Όταν αναφερόμαστε στον Κατάλογο Herschel, στην αστρονομία εννοούμε μια σειρά από ιστορικές καταγραφές ουράνιων σωμάτων που δημιούργησε η οικογένεια Herschel (ο William, η αδελφή του Caroline και ο γιος του John) κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Οι κατάλογοι αυτοί αποτέλεσαν τη θεμελιώδη βάση για τον σύγχρονο Νέο Γενικό Κατάλογο (NGC).Σήμερα, η αναφορά αυτή αφορά κυρίως δύο πράγματα: τον αρχικό ιστορικό κατάλογο και τον σύγχρονο ερασιτεχνικό κατάλογο.1. Ο Ιστορικός Κατάλογος (Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars) δημιουργήθηκε από τον Sir William Herschel (με τη σημαντική βοήθεια της αδελφής του, Caroline Herschel).Δημοσιεύτηκε σε τρία μέρη μεταξύ 1786 και 1802, συγκεντρώνοντας συνολικά 2.500 αντικείμενα του βαθέος ουρανού (γαλαξίες, νεφελώματα και αστρικά σμήνη).
Ο William Herschel χώρισε τα αντικείμενα σε 8 κλάσεις (π.χ. Κλάση Ι: Λαμπρά νεφελώματα, Κλάση IV: Πλανητικά νεφελώματα). Τα αντικείμενα αυτά φέρουν κωδικούς όπως Η Ι-13 ή Η IV-1.Εξέλιξη: Το 1864, ο γιος του, John Herschel, επέκτεινε τη λίστα στον General Catalogue (GC) με 5.079 αντικείμενα. Αυτός ο κατάλογος αναθεωρήθηκε αργότερα από τον J.L.E. Dreyer και μετατράπηκε στον πασίγνωστο Κατάλογο NGC του 1888.2. Ο Σύγχρονος Κατάλογος "Herschel 400"Επειδή πολλά από τα 2.500 αντικείμενα του William Herschel είναι εξαιρετικά αμυδρά για μικρά τηλεσκόπια, το 1980 μια ομάδα ερασιτεχνών αστρονόμων στη Φλόριντα δημιούργησε τον Κατάλογο Herschel 400. Σχεδιάστηκε ως το επόμενο βήμα (Challenge) για ερασιτέχνες αστρονόμους που έχουν ήδη εντοπίσει όλα τα αντικείμενα του Καταλόγου Messier και του Καταλόγου Caldwell.
Περιλαμβάνει 400 επιλεγμένα αντικείμενα (231 γαλαξίες, 107 ανοιχτά σμήνη, 33 σφαιρωτά σμήνη και 29 νεφελώματα).Για την παρατήρησή τους απαιτείται συνήθως ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο με διάμετρο κατόπτρου 6 ιντσών (150mm) ή μεγαλύτερο. Στους σύγχρονους χάρτες, τα αντικείμενα αυτά αναφέρονται πλέον με τον αριθμό NGC τους (π.χ. το "Bow-Tie Nebula" αναφέρεται ως NGC 40 αντί για H1).Μπορείτε να μελετήσετε την πλήρη λίστα με τις συντεταγμένες των αντικειμένων στο Jim's Cosmos - The Herschel 400 List.Για την επίσημη ερασιτεχνική πρόκληση παρατήρησης, μπορείτε να επισκεφθείτε το Astronomical League - Herschel 400 Program.
Ο William Herschel χώρισε τα αντικείμενα σε 8 κλάσεις (π.χ. Κλάση Ι: Λαμπρά νεφελώματα, Κλάση IV: Πλανητικά νεφελώματα). Τα αντικείμενα αυτά φέρουν κωδικούς όπως Η Ι-13 ή Η IV-1.Εξέλιξη: Το 1864, ο γιος του, John Herschel, επέκτεινε τη λίστα στον General Catalogue (GC) με 5.079 αντικείμενα. Αυτός ο κατάλογος αναθεωρήθηκε αργότερα από τον J.L.E. Dreyer και μετατράπηκε στον πασίγνωστο Κατάλογο NGC του 1888.2. Ο Σύγχρονος Κατάλογος "Herschel 400"Επειδή πολλά από τα 2.500 αντικείμενα του William Herschel είναι εξαιρετικά αμυδρά για μικρά τηλεσκόπια, το 1980 μια ομάδα ερασιτεχνών αστρονόμων στη Φλόριντα δημιούργησε τον Κατάλογο Herschel 400. Σχεδιάστηκε ως το επόμενο βήμα (Challenge) για ερασιτέχνες αστρονόμους που έχουν ήδη εντοπίσει όλα τα αντικείμενα του Καταλόγου Messier και του Καταλόγου Caldwell.
Περιλαμβάνει 400 επιλεγμένα αντικείμενα (231 γαλαξίες, 107 ανοιχτά σμήνη, 33 σφαιρωτά σμήνη και 29 νεφελώματα).Για την παρατήρησή τους απαιτείται συνήθως ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο με διάμετρο κατόπτρου 6 ιντσών (150mm) ή μεγαλύτερο. Στους σύγχρονους χάρτες, τα αντικείμενα αυτά αναφέρονται πλέον με τον αριθμό NGC τους (π.χ. το "Bow-Tie Nebula" αναφέρεται ως NGC 40 αντί για H1).Μπορείτε να μελετήσετε την πλήρη λίστα με τις συντεταγμένες των αντικειμένων στο Jim's Cosmos - The Herschel 400 List.Για την επίσημη ερασιτεχνική πρόκληση παρατήρησης, μπορείτε να επισκεφθείτε το Astronomical League - Herschel 400 Program.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Frederick William Herschel • (Κέντρο): M20 (Trifid Nebula) • (Δεξιά): M33 (Triangulum Galaxy)
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ PGC
Όνομα: Principal Galaxies Catalog (PGC)
Περιγραφή:Ένας κατάλογος με 73.197 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1989
Δημιουργός: G. Paturel, P. Fouque, L. Bottinelli και L. Gouguenheim.
Περιεχόμενο: Γαλαξίες
Περιγραφή: Ο Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών (Principal Galaxies Catalogue - PGC) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αστρονομικούς καταλόγους παγκοσμίως, ο οποίος εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1989.Στόχος ήταν η διασταύρωση, η ταυτοποίηση και η καταγραφή των βασικών γαλαξιών του σύμπαντος.Περιλαμβάνει 73.197 γαλαξίες με ακριβείς διασταυρωμένες πληροφορίες.Δεδομένα ανά γαλαξία: Ο κατάλογος παρέχει μορφολογική περιγραφή, συντεταγμένες, φαινόμενο μέγεθος, άξονες περιστροφής, γωνίες θέσης και ακτινικές ταχύτητες. Αποτέλεσε τη θεμελιώδη βάση για τη δημιουργία του Third Reference Catalogue of Bright Galaxies (RC3). Δημιουργήθηκε από τους αστρονόμους G. Paturel, P. Fouque, L. Bottinelli και L. Gouguenheim. Σήμερα Τα δεδομένα του καταλόγου είναι προσβάσιμα ψηφιακά για την επιστημονική κοινότητα μέσω της Bάσης Δεδομένων VizieR.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): PGC 6240 • (Κέντρο): PGC 2555(M32 ο συνοδός του Γαλαξία της Ανδρομέδας)• (Δεξιά): PGC 39058
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ UGC
Όνομα: Uppsala General Catalog (UGC)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 12.921 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1973
Δημιουργός: Peter Nilson - Σουηδός Αστρονόμος (1937 - 1998)
Περιεχόμενο: Γαλαξίες με mag <14 .5="" div="">
Περιγραφή: Ο Γενικός Κατάλογος Γαλαξιών της Ουψάλα (Uppsala General Catalogue of Galaxies - UGC) είναι ένας ολοκληρωμένος αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει 12.921 γαλαξίες ορατούς κυρίως από το βόρειο ημισφαίριο της Γης. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1973 από τον αστρονόμο Peter Nilson. Περιλαμβάνει ουσιαστικά όλους τους γαλαξίες που βρίσκονται βόρεια της απόκλισης των −02°30′. Καταγράφει γαλαξίες με φαινόμενη διάμετρο ίση ή μεγαλύτερη από 1,0 λεπτό της μοίρας (1.0 arcminute) ή με φαινόμενο μέγεθος φωτεινότερο από 14,5. Βασίστηκε στις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης που λήφθηκαν κατά την Ουράνια Επισκόπηση του Αστεροσκοπείου Πάλομαρ (POSS). Οι γαλαξίες είναι αριθμημένοι και ταξινομημένοι σε σειρά με βάση την ορθή αναφορά τους (right ascension). Εκτός από τις συντεταγμένες, ο κατάλογος περιέχει μορφολογικές περιγραφές, γωνίες θέσης για τους πεπλατυσμένους γαλαξίες, καθώς και δείκτες κλίσης.Παράρτημα (UGCA): Το 1974 εκδόθηκε ένα συμπληρωματικό παράρτημα (Uppsala General Catalogue Addendum) το οποίο πρόσθεσε άλλους 444 γαλαξίες.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Peter Nilson • (Κέντρο): UGC 1281 • (Δεξιά): UGC 12591
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ BRIGHT STAR
Όνομα: Bright Star Catalog (HR)
Περιγραφή:Ένας κατάλογος με 9.110 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1930
Δημιουργός: Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου Yale
Περιεχόμενο: Άστρα με φωτεινότητα > 6.5
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Λαμπρών Αστέρων (Bright Star Catalogue - BSC), γνωστός και ως Κατάλογος Yale, είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους αστρονομικούς καταλόγους παγκοσμίως. Περιλαμβάνει όλα τα ουράνια σώματα με φαινόμενο μέγεθος (φωτεινότητα) έως +6,50. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι καταγράφει σχεδόν κάθε άστρο που είναι ορατό με γυμνό μάτι από τη Γη υπό ιδανικές συνθήκες.Περιλαμβάνει σταθερά 9.110 αντικείμενα. Από αυτά, τα 9.095 είναι αστέρες. Τα υπόλοιπα 15 αντικείμενα περιλαμβάνουν καινοφανείς αστέρες (novae), καθώς και 4 μη αστρικά αντικείμενα (όπως τα σφαιρωτά σμήνη 47 Τουκάνας και NGC 2808). Κάθε άστρο στον κατάλογο φέρει το πρόθεμα HR (π.χ. HR 2491 για τον Σείριο, το λαμπρότερο άστρο του καταλόγου). Το HR αποτελεί φόρο τιμής στον πρόδρομο του καταλόγου, το Harvard Revised Photometry Catalogue του 1908.
Η πρώτη έκδοση δημοσιεύτηκε το 1930 από το Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου Yale.Η 5η αναθεωρημένη έκδοση (5th Revised Edition) κυκλοφόρησε ψηφιακά το 1991 από τους αστρονόμους Dorrit Hoffleit και Wayne H. Warren Jr. Παρέχει πλήθος πληροφοριών όπως ουράνιες συντεταγμένες (J2000), φαινόμενο μέγεθος, φασματικό τύπο, ίδια κίνηση και στοιχεία για μεταβλητότητα ή διπλούς αστέρες.Μπορείτε να κατεβάσετε ή να αναζητήσετε δεδομένα της 5ης έκδοσης μέσω της Βάσης Δεδομένων VizieR (V/50).Αν θέλετε να πλοηγηθείτε στα άστρα του καταλόγου ανά αστερισμό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το In-The-Sky.org Bright Star Catalogue.
Η πρώτη έκδοση δημοσιεύτηκε το 1930 από το Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου Yale.Η 5η αναθεωρημένη έκδοση (5th Revised Edition) κυκλοφόρησε ψηφιακά το 1991 από τους αστρονόμους Dorrit Hoffleit και Wayne H. Warren Jr. Παρέχει πλήθος πληροφοριών όπως ουράνιες συντεταγμένες (J2000), φαινόμενο μέγεθος, φασματικό τύπο, ίδια κίνηση και στοιχεία για μεταβλητότητα ή διπλούς αστέρες.Μπορείτε να κατεβάσετε ή να αναζητήσετε δεδομένα της 5ης έκδοσης μέσω της Βάσης Δεδομένων VizieR (V/50).Αν θέλετε να πλοηγηθείτε στα άστρα του καταλόγου ανά αστερισμό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το In-The-Sky.org Bright Star Catalogue.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): HR 2491 (Sirius) • (Κέντρο): 47 Tucana Cluster • (Δεξιά): NGC 2808 Cluster
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ GLIESE
Όνομα: Gliese Catalogue of Nearby Stars
Περιγραφή:Ένας κατάλογος με 3.803 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1957
Δημιουργός: Wilhelm Gliese - Γερμανός Αστρονόμος (1915-1993)
Περιεχόμενο: Άστρα < 82 light years
Περιγραφή: Ο Κατάλογος Gliese (επίσημα Gliese Catalogue of Nearby Stars) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αστρονομικούς καταλόγους για τη μελέτη της κοσμικής μας «γειτονιάς». Περιλαμβάνει αστέρες που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τη Γη (αρχικά εντός 20 parsecs ή περίπου 65 ετών φωτός).Δημιουργήθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Wilhelm Gliese (Βίλχελμ Γκλίζε) και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1957.Ο κατάλογος δέχθηκε αρκετές επεκτάσεις και ενημερώσεις, συχνά σε συνεργασία με τον αστρονόμο Hartmut Jahreiß:
Η πρώτη έκδοση (1957): Περιλάμβανε 915 αστέρες σε απόσταση έως 20 parsecs. Τα αντικείμενα αυτά φέρουν τη συντομογραφία Gl ή GJ (π.χ. Gliese 581).
Η δεύτερη έκδοση (1969): Επεκτάθηκε στους 1.049 αστέρες (συχνά αναφέρεται ως Gliese-Jahreiß).
Ο Τρίτος Κατάλογος (CNS3 - 1991): Περιλαμβάνει 3.803 αστέρες. Σε αυτή την έκδοση, η απόσταση-κράτημα αυξήθηκε στα 25 parsecs (περίπου 82 έτη φωτός).
Επειδή οι αστέρες αυτοί είναι κοντά μας, αποτελούν τους πρωταρχικούς στόχους των αστρονόμων για την ανακάλυψη εξωπλανητών. Πολλά από τα πιο διάσημα πλανητικά συστήματα εκτός του δικού μας φέρουν το όνομα Gliese. Η πλειονότητα των κοντινών μας άστρων είναι κόκκινοι νάνοι (M-type stars), οι οποίοι είναι πολύ αμυδροί για να φανούν με γυμνό μάτι. Ο κατάλογος Gliese βοήθησε να χαρτογραφηθούν αυτά τα «κρυμμένα» άστρα που αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό του Γαλαξία μας.Πολλοί από τους αστέρες του καταλόγου έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί λόγω των πλανητών που φιλοξενούν στην κατοικήσιμη ζώνη τους:
• Gliese 581 (GJ 581): Ένας κόκκινος νάνος στον αστερισμό του Ζυγού. Υπήρξε ένα από τα πρώτα συστήματα όπου ανακαλύφθηκαν πλανήτες με μάζα παρόμοια με της Γης (super-Earths).
• Gliese 667 C (GJ 667 C): Μέρος ενός τριπλού αστρικού συστήματος στον Σκορπιό. Φιλοξενεί πολλαπλούς βραχώδεις πλανήτες, ορισμένοι από τους οποίους βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη.
• Gliese 876 (GJ 876): Ο πρώτος κόκκινος νάνος στον οποίο επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη πλανητικού συστήματος.
Gliese 436 (GJ 436): Γνωστός για τον εξωπλανήτη Gliese 436 b, έναν «καυτό Ποσειδώνα» που διαθέτει μια γιγάντια ουρά αερίων (σαν κομήτης) λόγω της ακτινοβολίας του άστρου του.
• Gliese 229 (GJ 229): Ιστορικό σύστημα, καθώς εκεί ανακαλύφθηκε το 1995 ο πρώτος επιβεβαιωμένος καφέ νάνος (brown dwarf), ένα ουράνιο σώμα ανάμεσα σε μεγάλο πλανήτη και μικρό άστρο.
Οι περισσότεροι αστέρες Gliese είναι αμυδροί (κόκκινοι νάνοι) και απαιτούν τηλεσκόπιο ή κιάλια για να εντοπιστούν, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται πολύ κοντά μας. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένα λαμπρά άστρα της γειτονιάς μας που έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο, όπως ο Έψιλοn του Ηριδανού (Gliese 144) ή ο Σείριος (Gliese 244).
Η πρώτη έκδοση (1957): Περιλάμβανε 915 αστέρες σε απόσταση έως 20 parsecs. Τα αντικείμενα αυτά φέρουν τη συντομογραφία Gl ή GJ (π.χ. Gliese 581).
Η δεύτερη έκδοση (1969): Επεκτάθηκε στους 1.049 αστέρες (συχνά αναφέρεται ως Gliese-Jahreiß).
Ο Τρίτος Κατάλογος (CNS3 - 1991): Περιλαμβάνει 3.803 αστέρες. Σε αυτή την έκδοση, η απόσταση-κράτημα αυξήθηκε στα 25 parsecs (περίπου 82 έτη φωτός).
Επειδή οι αστέρες αυτοί είναι κοντά μας, αποτελούν τους πρωταρχικούς στόχους των αστρονόμων για την ανακάλυψη εξωπλανητών. Πολλά από τα πιο διάσημα πλανητικά συστήματα εκτός του δικού μας φέρουν το όνομα Gliese. Η πλειονότητα των κοντινών μας άστρων είναι κόκκινοι νάνοι (M-type stars), οι οποίοι είναι πολύ αμυδροί για να φανούν με γυμνό μάτι. Ο κατάλογος Gliese βοήθησε να χαρτογραφηθούν αυτά τα «κρυμμένα» άστρα που αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό του Γαλαξία μας.Πολλοί από τους αστέρες του καταλόγου έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί λόγω των πλανητών που φιλοξενούν στην κατοικήσιμη ζώνη τους:
• Gliese 581 (GJ 581): Ένας κόκκινος νάνος στον αστερισμό του Ζυγού. Υπήρξε ένα από τα πρώτα συστήματα όπου ανακαλύφθηκαν πλανήτες με μάζα παρόμοια με της Γης (super-Earths).
• Gliese 667 C (GJ 667 C): Μέρος ενός τριπλού αστρικού συστήματος στον Σκορπιό. Φιλοξενεί πολλαπλούς βραχώδεις πλανήτες, ορισμένοι από τους οποίους βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη.
• Gliese 876 (GJ 876): Ο πρώτος κόκκινος νάνος στον οποίο επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη πλανητικού συστήματος.
Gliese 436 (GJ 436): Γνωστός για τον εξωπλανήτη Gliese 436 b, έναν «καυτό Ποσειδώνα» που διαθέτει μια γιγάντια ουρά αερίων (σαν κομήτης) λόγω της ακτινοβολίας του άστρου του.
• Gliese 229 (GJ 229): Ιστορικό σύστημα, καθώς εκεί ανακαλύφθηκε το 1995 ο πρώτος επιβεβαιωμένος καφέ νάνος (brown dwarf), ένα ουράνιο σώμα ανάμεσα σε μεγάλο πλανήτη και μικρό άστρο.
Οι περισσότεροι αστέρες Gliese είναι αμυδροί (κόκκινοι νάνοι) και απαιτούν τηλεσκόπιο ή κιάλια για να εντοπιστούν, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται πολύ κοντά μας. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένα λαμπρά άστρα της γειτονιάς μας που έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο, όπως ο Έψιλοn του Ηριδανού (Gliese 144) ή ο Σείριος (Gliese 244).
Επίπεδο Δυσκολίας: 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο) και 🚀 Έμπειρο (Πολύ δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Ο Wilhelm Gliese • (Κέντρο): Sirius (Gliese 244) • (Δεξιά): E Ηριδανού (Gliese 144)
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ RCW
Όνομα: RCW Catalog (RCW)
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 182 Αστρικά αντικείμενα
Έτος: 1960
Δημιουργός: A. W. Rodgers, C. T. Campbell και J. B. Whiteoak στο Αστεροσκοπιείο Mount Stromlo της Αυστραλίας
Περιεχόμενο: HII Regions (emission Nebula)
Περιγραφή:
Ο κατάλογος RCW (Rodgers, Campbell & Whiteoak) είναι ένας αστρονομικός κατάλογος που περιλαμβάνει 182 περιοχές εκπομπής Hα (περιοχές ιονισμένου υδρογόνου ή περιοχές H II) στον νότιο Γαλαξία μας.Δημιουργήθηκε το 1960 από τους αστρονόμους A. W. Rodgers, C. T. Campbell και J. B. Whiteoak στο Αστεροσκοπείο Mount Stromlo της Αυστραλίας.Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του καταλόγου περιλαμβάνουν:Περιεχόμενο: Αποτελείται από 182 αντικείμενα. Περιλαμβάνει και τις 84 περιοχές του παλαιότερου καταλόγου Gum και 98 επιπλέον νεφελώματα που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας.Τοποθεσία: Τα αντικείμενα εντοπίζονται κυρίως κατά μήκος του γαλαξιακού επιπέδου και είναι ορατά κυρίως από το νότιο ημισφαίριο (σε αστερισμούς όπως ο Τοξότης, ο Κένταυρος και η Γνώμων).Παρατήρηση: Πολλά από τα νεφελώματα του καταλόγου εκτείνονται σε μεγάλες περιοχές στον ουρανό, αν και είναι αμυδρά και απαιτούν τη χρήση φωτογραφικών πλακών ή τηλεσκοπίων με ειδικά φίλτρα για να αποκαλύψουν την ομορφιά τους.Ορισμένα από τα πιο γνωστά αντικείμενα περιλαμβάνουν:
• RCW 86: Το κατάλοιπο του υπερκαινοφανούς αστέρα (Supernova Remnant) που είναι γνωστό και ως SN 185.
• RCW 49: Μια τεράστια περιοχή σχηματισμού άστρων στον αστερισμό του Κενταύρου.
• RCW 38: Ένα από τα πιο ενεργά σμήνη δημιουργίας πρωτοαστέρων.
Μπορείτε να περιηγηθείτε σε ολόκληρο τον κατάλογο και να δείτε τις συντεταγμένες ή τους χάρτες των νεφελωμάτων χρησιμοποιώντας τον Κατάλογο RCW (Galaxy Map) ή να βρείτε πληροφορίες παρατήρησης στο Telescopius.
• RCW 86: Το κατάλοιπο του υπερκαινοφανούς αστέρα (Supernova Remnant) που είναι γνωστό και ως SN 185.
• RCW 49: Μια τεράστια περιοχή σχηματισμού άστρων στον αστερισμό του Κενταύρου.
• RCW 38: Ένα από τα πιο ενεργά σμήνη δημιουργίας πρωτοαστέρων.
Μπορείτε να περιηγηθείτε σε ολόκληρο τον κατάλογο και να δείτε τις συντεταγμένες ή τους χάρτες των νεφελωμάτων χρησιμοποιώντας τον Κατάλογο RCW (Galaxy Map) ή να βρείτε πληροφορίες παρατήρησης στο Telescopius.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🌟Μεσαίο (Μέτριο) και 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): RCW 86 (SuperNova 185) • (Κέντρο): RCW 49 • (Δεξιά): RCW 38
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
🔭 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΛΑΝΗΤΙΚΩΝ ΝΕΦΕΛΩΜΑΤΩΝ
Όνομα:Planetary Nebula Catalog
Περιγραφή: Ένας κατάλογος με 119 διάσημα Πλανητικά Νεφελώματα
Έτος:
Δημιουργός:
Περιεχόμενο:Planetary Nebula (emission Nebula)
Περιγραφή:
Τα πλανητικά νεφελώματα είναι εντυπωσιακά αστρονομικά αντικείμενα που σχηματίζονται όταν ένα άστρο μικρής ή μέσης μάζας, όπως ο Ήλιος, φτάνει στο τέλος της ζωής του. Κατά το τελευταίο στάδιο της εξέλιξής του, το άστρο αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα στο διάστημα, δημιουργώντας ένα φωτεινό νέφος αερίων. Στο κέντρο παραμένει ένας πολύ θερμός αστρικός πυρήνας, γνωστός ως λευκός νάνος, ο οποίος εκπέμπει ισχυρή υπεριώδη ακτινοβολία και κάνει το αέριο να λάμπει.
Παρά το όνομά τους, τα πλανητικά νεφελώματα δεν έχουν καμία σχέση με τους πλανήτες. Η ονομασία προήλθε τον 18ο αιώνα, όταν οι πρώτοι αστρονόμοι τα παρατήρησαν με τηλεσκόπια και η στρογγυλή εμφάνισή τους θύμιζε τους πλανήτες.
Τα πλανητικά νεφελώματα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία σχημάτων, όπως σφαιρικά, δακτυλιοειδή ή διπολικά, ανάλογα με τον τρόπο που αποβάλλεται το υλικό από το άστρο και την επίδραση μαγνητικών πεδίων ή συνοδών άστρων. Η διάρκεια ζωής τους είναι σχετικά μικρή σε αστρονομική κλίμακα, περίπου 10.000 έως 50.000 χρόνια, πριν διαλυθούν στο διαστρικό μέσο.
Η μελέτη των πλανητικών νεφελωμάτων είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν την εξέλιξη των άστρων και τον εμπλουτισμό του διαστήματος με χημικά στοιχεία, όπως ο άνθρακας, το άζωτο και το οξυγόνο, τα οποία αργότερα συμμετέχουν στον σχηματισμό νέων άστρων και πλανητών. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι το Νεφέλωμα του Δακτυλίου (M57) στον αστερισμό της Λύρας.
Επίπεδο Δυσκολίας: 🌟Μεσαίο (Μέτριο) και 🔥Προχωρημένο (Δύσκολο)
DOWNLOAD
(Αριστερά): Eskimo Nebula (NGC-2392) • (Κέντρο): Helix Nebula (NGC-7293) • (Δεξιά): Ring Nebula (M-54)
Πατήστε επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση
πηγή :
Wikipedia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου